.+*[$nowdroP]*+. View my profile

asc

อำลาแล้วนะ...ASC (โหลดโหด)

posted on 10 Feb 2010 21:10 by seldom

          เมื่อวานนี้เป็นวันอำลาของรร.ล่ะ ตอนเช้าก็มีพิธีอำลาครู มอบเหรียญภักดี ซึ่งในวันนั้นมันเหมือนเป็นสัญลักษณ์บอกว่า ตูคือม.6 จริงๆนะ เพราะรับกันไป 195 คน จาก 300 กว่าคน มันก็เยอะอ่ะ เดินไปไหนมาไหน ม.6 จะมีแขวนเหรียญฟ้าๆนี้ไว้ เพื่อแสดงว่า "ฉันเรียนรร.นี้มาเกิน 10 ปีแล้วนะ!!!" (อนึ่ง จขบ.เรียนมาทั้งหมด 12 ปีนะจ๊ะ และถ้าครบ 10 ปีแล้วออกกลางคัน ไม่ได้ออกตอนม.6 ก็ไม่ได้รับเหรียญนี้ด้วยแหละ แต่ถ้าย้ายมาจากโรงเรียนในเครือแล้วรวมเวลากันเกิน 10 ปี ก็ได้เหมือนกันนะ) ดังนั้นเราจึงขอตั้งชื่อมันว่า "เหรียญอดทน!!!" (ซึ่งในความจริง มันมีชื่อว่า "เหรียญภักดี" 555+)

 

เอาภาพมาจากเพื่อนนุ่น เหรียญมันเล็กจริงๆ ข้างหลังมีเขียนไว้ว่า
Loyalty = ความซื่อสัตย์ภักดี (และอดทนชิบหาย!!! 555+)

          ปีนี้รู้สึกไม่ซึ้งเท่าไหร่เลยอ่ะ ฟังของรุ่นพี่ปีอื่นๆรู้สึกซึ้งตามมากกว่านี้ ไม่รู้ทำไม เหอะๆ พอรับเหรียญเสร็จ เพื่อนๆคนอื่นวิ่งขึ้นไปเอาตังค์ 705 บาท ซึ่งรัฐบาลแจกคืน 555+ แต่ไอ้ป้อต้องขึ้นไปปิดประชุมสภานักเรียน T^T ทำให้รู้สึกว่าเราผูกพันกับน้องๆสภาปีนี้มากๆเลยนะ โดยเฉพาะน้องๆม.1 รักน้องๆทุกคนนะจ๊ะ >3< (พี่เชื่อว่าพราวคนนึงที่จะมาเห็นเอนทรีนี้ 55+)

          ปิดสภาเสร็จก็ขึ้นไปพูดกับน้องๆทุกคน ซึ่งเอาจริงว่าพี่ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆนะ เลยขึ้นไปพูดแบบงงๆเล็กๆ เรียบเรียงคำพูดไม่ค่อยถูก 555+ แต่ภาพความทรงจำกับน้องๆทุกคนยังคงไม่หายไปนะ ตั้งแต่เปิดประชุมสภา เข้าค่ายผู้นำ ทำกิจกรรมร่วมกันมาเรื่อยๆจนถึงปิดประชุมสภา พี่ขอบคุณน้องๆมากนะที่ทำงานร่วมกับพี่มาโดยตลอด น้องๆน่ารักกันมากทุกๆคนเลย ^^

(รุนแรงไปไหม? ไม่หรอก 555+)

          หลังจากนั้นก็พักยาวนาน ตั้งแต่พักกลางวันม.ต้นยันจบม.ปลาย (11.00น. - 13.0น.) จะพักยาวไปถึงไหนคะเนี่ย เหอะๆ ช่วงนั้นแอบเบื่อเล็กๆ แล้วก็ตั้งแต่เช้าแล้วที่มำเรื่องนอยเพื่อนเรื่องถักเปีย...บอกมันตั้งแต่เมื่อวานว่าจะให้ถักเปียให้นะ มันก็แบบขี้เกียจอ่ะ พยายามหาทางเลี่ยงตลอดเวลา

          แต่สุดท้ายก็บอกว่าอืม พอตอนเช้าไปก็แบบกินอยู่ เราเลยไม่ได้เร่ง (ถึงตอนไปจะเกือบสายแล้วก็เถอะ) นั่งรอจนหญิงเข้ามาถามว่าเฮียเสร็จยัง เราเลยบอกว่า รอมันกินข้าวอยู่ ยังไม่ถักเปียเลย แล้วมันก้เลยแบบเออถักเลยก็ได้ แล้วก็เริ่มกระชากหัวไปเลยด้วยความไม่พอใจ -*-

          เราเลยถามมันว่า เฮ้ย เอ็มป่ะเนี่ย มันเลยบอกว่านิดหน่อย เราก็แบบอย่าว่าแต่แกเอ็มเลยนะ เรายังเอ็มเลย เพราะเราช่วยแกมาหลายอย่างมากๆ ไม่อยากเอามาเป็นบุญคุณนะ แต่คิดแล้วมันก็น้อยใจว่ะ ช่วยมาตลอดม.4 และ ม.6 ถึงม.5จะอยู่คนละห้องก็เถอะ แต่แค่เรื่องถักเปียแค่นี้ ต้องมาไม่พอใจ เอามาเป็นอารมณ์ เราเลยเซ็งๆ ไม่คุยไปพักนึง

          พอมาตอนพักกลางวันก็แบบเปีียที่มันถักให้ตอนเช้าอ่ะมันมีกระจุกๆออกมา แล้วเห็นว่าเวลาเยอะ เลยบอกว่าถ้ามีอารมณ์แล้วช่วยถักใหม่ให้หน่อยสิ เพราะเดี่ยวเข้าโบสถ์ แล้วถ่ายรูปกับเพื่อนๆต่ออีกจริงมะ? มันก็แบบแว๊บหายไปเลย ไปถ่ายรูปเป็นชม. จนแบบเราก็ไม่รอแล้ว เลยถักเปียเองแม่งเลย -*- (รูปที่จะเห็นต่อไปเป็นฝีมือเจ้าป้อถักเองนั่นแหละ)

          เข้าโบสถ์ไปเลยไม่สนใจมันเลย จะไปทำอะไรก็ไปเถอะ เชิญ (คนนี้คนละคนกับเอนทรีนั้นนะ แต่ก็น่าเบื่อพอกัน น้อยกว่ารายนั้นพอสมควร เหอะๆ) พอเข้าโบสถ์นะ เวลาตอนนั้นอยากจะร้องไห้จริงๆ แต่โบสถ์ช่วยให้เราจิตใจสงบขึ้นเยอะมาก พอออกจากโบสถ์มาก็ยังไม่ได้คุยอะไรมาก พยายามหลบหลีกตลอดเวลาอ่ะ เหอะๆ

          ซ้อมรับดิพก็เงียบๆจนเพื่อนคนนึงมาถามว่าป้อเป็นอะไรรึเปล่า ดูซึมๆ เราก็เลยบอกไปว่า อืม เซ็งนิดหน่อยอ่ะเรื่องเพื่อน แต่ช่างมันเถอะ แล้วเราก็ไม่ได้คุยอะไรมาก เป็นไงมาไงไม่รู้ มันก็หาทางมาคุยกับเราจนได้...สุดท้ายเลยคุยกัน เหอะๆ

          ตอนซ้อมรับดิพยังคงโดนด่าจนวินาทีสุดท้าย เหอะๆ ถึงเราจะรู้ตัวว่าไม่ใช่คนที่เขาด่าทุกเรื่อง แต่คำพูดแต่ละคำนี่จี๊ดจริงๆ แบบวันสุดท้ายเจออย่างนี้ ถึงเราไม่ได้เป็นคนโดน แต่ก็แบบความทรงจำดีๆหายไปเกือบหมด -*- ซ้อมเสร็จก็มากินเลี้ยง มันเป็นโต๊ะจีนของโรงเรียนที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมา!!!

          คิดไปคิดมา นี่มันโต๊ะจีนที่ทางสมาคมผู้ปกครองจัดมา ไม่ใช่รร.จัดมานี่นา มิน่าถึงอร่อย 555+ อร่อยจริงๆนะเออ ตอนแรกๆหิวกันมาก หน้ามืดตามัว อะไรมาก็เหมือนแร้งลง หายเรียบทันที 555+ ช่วงที่ออเดิร์ฟยังไม่มาก็ถ่ายรูปกันเฮฮามาก เราก็ไปถ่ายมาเหมือนกัน เอาล่ะ สาดรูป

          แต่ละคนเหมือนนักกีฬาโอลิมปิกห้อยเหรียญไว้ตลอดเวลาเลยเนอะ 555+ แล้วพอเพลงมาของกินมา ก็กินแหลก บ้ากันแหลก ทั้งร้อง ทั้งเต้น ทั้งเฮทั้งฮา เรียกได้ว่า ยิ่งมืดยิ่งคึก ยิ่งดึกยิ่งมัน กันเลยทีเดียว555+ ถามถึงภาพบรรยากาศเหรอ? ตอนกำลังเย้วได้ที่ก็ภาพนี้....

          คนนั่งๆนั่นอ่ะ ตอนงานจะเลิกก็ขึ้นมาดิ้นกันเกือบหมด 555+ ก็เฮฮากันสนุกสนาน ร้องเพลงเล่นของสูง เพลงขอบฟ้า และบลาๆ มันส์มาก แต่เซ็งที่ม.ชอบเปลี่ยนเพลงเวลากำลังมันส์ ไม่ใจเลยอ่ะ -3- 555+ ตอนกำลังสนุกได้ที่ก็เวลาหมดซะละ แอบรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร้วเร็ว เหอะๆ ก็ร้องเพลงรุ่น เพลงช่วงที่ดีที่สุด เพลงสรรเสริญ แล้วงานเลี้ยงก็เลิกลา (เสียใจที่ผัดหมี่ที่มาเป็นจานเกือบๆสุดท้าย เหลือทุกโต๊ะเลย T^T 555+)

          พอจะกลับเราก็เดินไปที่ใต้ตึก แล้วก็มีคนมากอด แล้วร้องไห้ แบบคนรอบข้างร้องไห้กอดกันกลมเลยอ่ะ แล้วแบบคนที่กอดเราอ่ะ ตอนแรกร้องไห้ตาบวมๆจมูกแดงๆ แล้วพอกอดเราก็แบบร้องไห้หนักมากขั้นสะอื้นอ่ะ แล้วบอกว่าเราเป็นเพื่อนที่ดีมากจริงๆ ขอบใจที่เป็นเพื่อนกับมัน ณ วินาทีนั้นเราอึ้งมาก แล้วน้ำตาเราก็ไหลออกมาเอง จากนั้นก็ได้กอดร้องไห้กับเพื่อนหลายๆคน

           จนมาถึงเพื่อนที่เพิ่งมีเรื่องเรื่องถักเปียเมื่อเช้า เรากอดกับมันนานมาก ร้องไห้นานมาก ทำให้รู้สึกว่า ถึงจะมีเรื่องให้ต้องทะเลาะกัน แต่ความผูกพันของเรา 2 คนก็เยอะมากจนไม่อาจจะลืมได้เลย ยิ่งตอนมันพูดว่า ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกับมัน และขอโทษที่อาจจะเป็นเพื่อนที่ไม่ดีในหลายๆครั้ง เรานี่แบบร้องไห้หนักมาก กอดกันนานมากจริงๆ ร้องไห้กันหนักมากด้วยจนม.เดินเข้ามาถามว่า จะร้องไห้ทำไม วันนี้ควรเป็นวันที่น่ายินดีสิที่จบการศึกษาแล้ว นั่นแหละถึงจะผละออกจากกัน T^T

           แล้วก็อีกหลายๆคนที่มีความทรงจำดีๆร่วมกัน แม้ว่าจะไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน แต่ทำไมนะ เรารู้สึกผูกพันกว่าพวกแกยิ่งกว่าเพื่อนๆในกลุ่มเราอีก โดยเฉพาะ มุก แป้ง หญิง เป็นเพื่อนที่เรารู้สึกผูกพันด้วยมากถึงมากที่สุดเลย มุกนี่มาพร้อมกับคำว่า อย่าลืมมาเล่นเกมด้วยกันอีกนะ T^T โอเน็ตเสร็จเรามาเล่นกันเถอะแก โฮฮฮฮฮฮฮฮ

           แล้วหญิงนี่แบบ รักหญิงมากอ่ะ หญิงเป็นเพื่อนที่ดีมากๆของมากๆๆๆ ขอบใจสำหรับทุกๆอย่างมากจริงๆนะ ทั้งตอนติวด้วยกัน ตอนทำงานด้วยกัน มากลิ้งที่บ้านเราด้วยกัน (ฮา) เราก็กอดหญิงร้องไห้ หญิงก็ตบบ่าบอกว่า"อย่าร้องไห้ๆ" แล้วมันก็หัวเราะบอกว่า "เราพูดคำนี้กับแกอีกแล้วเห็นไหม" เราร้องไห้โฮเลยอ่ะ

           เพราะเคยบอกมันเมื่อนานมาแล้วว่าเนี่ย หญิงอ่ะชอบพูดคำว่าอย่าร้องไห้ ตอนที่เรากำลังกล้นน้ำตาอยู่ พอพูดคำนี้มาเราก็ร้องเลยตลอดเวลา หญิงก็เลยบอกว่า งั้นเราจะไม่พูดแล้วนะ พอถึงวันนี้มันพูดออกมาแบบนี้ เราก็แบบ เรารักแกนะหญิง แกเป็นเพื่อนที่เรารักมากๆเลย T^T!!! ขอให้แกโชคดี มีเพื่อนที่ดีกว่าเรานะ

           มีคนนึงเข้ามากอดเราแล้วขอบคุณ บอกว่าขอบคุณมากสำหรับสรุปสังคมตลอดชีวิตม.ปลาย ถ้าไม่ได้แกช่วยติวให้ สังคมเราก็คงไม่ดีขึ้นมาอย่างนี้ เราก็แบบตอนทำเราก็แอบบ่น แอบเหนื่อยนะ หลายๆครั้งทำเพื่อเพื่อน และหลายๆครั้งทำเพื่อตัวเอง แต่พอได้ยินเพื่อนพูดอย่างนี้แล้วเรารู้สึกตื้นตัน และดีใจมากที่ได้มีส่วนในการช่วยเหลือเพื่อนๆตลอดมา T^T!!!

           พอกลับมาถึงบ้านก็ถึงขั้นตาบวม ปวดตาปวดหัวอ่ะ รีบนอนเลย ตื่นมายังมึนๆ ทำเลขโอเน็ตผิดไปตั้ง 15 ข้อจาก 40 ข้อ แล้วเป็นข้อง่ายๆที่คิดไม่ถึงเลยด้วยอ่ะ เซ็ง ไม่เป็นไร เดี๋ยวกลับมาอ่านทวนอีกรอบ ^^ แล้วก็นะ วันนี้ดาราเกาหลีคนที่แสดงเป็น ชินวูฮยอง ใน You're Beautiful มาที่รร.ด้วยอ่ะ!!!

           แบบแย่่~~~ เมื่อวานมารร.วันสุดท้าย ทำไมไม่มาคะ!!! มาวันที่หนูไม่ไปรร.ทำไม โฮฮฮฮฮฮ เสียใจเป้นที่สุด แต่ยังไม่เท่าไหร่ เพราะไม่ได้ปลื้มพระรองเท่า จางกึนซอก พระเจ้า!! เป็นพระเอกไม่กี่เรื่องที่หล่อกว่าพระรอง กร้ากกกกกกก ชอบอ่ะ หน้าตาดี หุ่นดี เสียงดี โดยเฉพาะหุ่นนี่สุดๆอ่ะ สังเกตมาหลายคนละ ทำไมชอบกล้ามกันจัง แต่แบบจางกึนซอกเพรียวแบบมีกล้ามนิดเดียวจริงๆอ่ะ ชอบมาก 555+ (ได้ข่าวว่าเพื่อแสดงเรื่องนี้เขาเลยไม่ออกกำลังกายเพื่อลดกล้าม) แต่ชอบหุ่นมาก อันนี้ติดใจ 5555+

            แล้วแบบตอนดูจบนี่ค้างสุดๆ โหลดเพลงมาฟังจนต้องปิดอ่ะ เพราะไม่มีสมาธิอ่านหนังสือเลย แค่ฟังเพลงยังมีภาพพระนางขึ้นมาในหัว ดราม่ามากในช่วงหลัง อยากดูอีกอะไรอีก T^Tแต่ตอนนี้ต้องอ่านสอบโอเน็ตก่อน อย่าเพิ่งนะสมาธิ!!! 555+

            ก่อนจากขอสาดรูปเมื่อยังเอ๊าะ ยังเลว และยังแรด 555+ เป็นภาพความทรงจำตอนม.ต้น ซึ่งตอนนั้นก็ม.3อ่ะนะ ตอนช่วงม.1-2 ไม่ค่อยได้ถ่ายเท่าไหร่ 555+ แต่แบบ ซึ้งว่ะ T^T!!! เห็นภาพเก่าๆแล้วแบบ วันเวลามันผ่านไปเร็วมากนะว่าไหม? ตอนนั้นเรายังอยู่ม.3 เห็นพี่ม.6จากกันแล้วร้องไห้ตามเขาอยู่เลย ตอนนี้ม.6เองซะแล้ว เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วจริงๆ (ตอนม.3 ทำไมตูหน้าตาดีกว่า ม.6 วะ ตูไม่เข้าใจ T[]T!!! 555+)

 

เป็นยุคที่ทุกวันจันทร์จะต้องใส่เสื้อสีเหลืองทุกคน 555+

ยังจำได้ไหม ตอนที่เราแอบมุดใต้โต๊ะไปกินขนม มุดแอบลงไปนอน T.T

 

คิดถึงช่วงเวลานี้จัง เวลาที่ทุกคนยังลัลล้า

เห็นข้างหลังนั่นไหม ม.6 ในตอนนั้น ไม่ต่างกับม.6 ในตอนนี้เลย
แขวน "เหรียญอดทนภักดี" สีฟ้าๆไว้ทุกคนเลย 555+

เสื้อตัวเนี้ย เพื่อพี่หญิงโดยเฉพาะ!! คิ้วเธอช่างโดดเด่น 555+

ปองขอเป็นพรีเซนเตอร์ใส่โชว์ 555+

 

อีนกแรดดดดดดดดด 555+ ขออภัยในคำหยาบ (ฮา)

ไปกินเลี้ยงส่งคนใเสื้อแดงคนนั้นแหละ เขาไปเรียนต่อต่างประเทศ

 

 

พี่หญิงน่าร้ากกกก FC คร่าาาา 555+

กล้องมือถือห่วย ทำใจนะคะ 555+

ปากแดงมากอ่ะ อยากให้เจ้าของรูปมาเห็น กร้ากกกกกก

ไปถ่ายแรดกันต่อที่พารากอน ผมที่ซอยไว้เอาออกมาให้หมด 555+

เห็นมั้ยว่ากระโปรงมันสั้น 555+ แสดงถึงความเลวตั้งแต่ม.ต้น
(ได้ข่าวว่าเลวตั้งแต่ซอยผมละ 555+)

มาเป็นจูออนกันเถอะ ทำไมหน้าตูเหลืองจัง =A=!!!

มาถึงวันสุดท้ายจริงๆละ วันสอบวันสุดท้าย ก็ถ่ายกับเพื่อนๆในกลุ่ม

ชอบหยงรูปนี้ไม่ไหวจริงๆนะ 555+

มาเก๊กต่อ 555+

หน้าตาหาเรื่องทั้งคู่ (ฮา) รู้สึกนี่จะขึ้นม.4 แล้วล่ะ555+

รูปจากเพื่อนนุ่น แกถ่ายเราตอนไหนหว่า เราลืมไปแล้วนะเนี่ย 555+

ภาพนี้เราชอบมาก เพราะทุกคนดูลัลล้ามากจริงๆ 555+

          พอได้ดูรูปพวกนี้แล้วก็ทำให้ต้องกลับมาคิดนะ ว่าทำไมตอนม.3 ภาพที่เห้นถึงดูสวยกว่าภาพตอนม.ปลาย เพราะเราซอยผม? ไม่ถูกระเบียบโรงเรียน? หรือเพราะอย่างอื่น? แต่เราว่ามันไม่ใช่เพราะภาพลักษณ์ภายนอกหรอก มันเพราะความรู้สึกมากกว่า

         แบบตอนม.ต้นเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่า เรามีเพื่อนจริงๆ เป็นเพื่อนที่สามารถเรียกได้เต็มปากเต็มคำว่าเพื่อนอ่ะ ขนาดตอนนี้อยู่คนละรร.ยังติดต่อกันอยู่เลย เวลาคุยกันหรือเจอกัน ก็ไม่รู้สึกว่าห่างหายหรือเกร็งอะไรเลย มันเป็นใจที่ยังคงบริสุทธิ์ และเห็นคำว่าเพื่อนเป็นคำที่มีค่ามาก ไม่ใช่ตอนนี้ที่เราหมดศรัทธากับคำว่าเพื่อนแล้ว เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกแย่กับคำๆนี้ รู้สึกโหวงเหวงเหมือนไม่มีใคร

         แต่ต้องมาตีหน้ายิ้ม บอกเขาว่า เธอคือเพื่อนของฉัน ทั้งๆที่ในใจมันบอกว่าไม่ใช่ คิดถึงมากนะช่วงเวลาเหล่านั้นอ่ะ อยากให้มันย้อนกลับมาอีกจังเลย เราคิดถึงพวกแกมากๆนะ รอยยิ้มแบบนั้นของเรา จะกลับมาอีกไหม? จะมีใครทำให้เรากลับมาศรัทธากับคำว่าเพื่อนได้อีกรึเปล่า? ลาก่อน ASC94...IF

ปล. เป็นเอนทรีที่ยาวสุดกู่มาก ใครอ่านไม่จบ อ่านไม่ครบ เราไม่ว่ากัน เหอะๆ

 

มุมตอบคอมเม้นต์

เวล > เป็นแมวซึน ไม่ใช่ปลาวาฬซึนเหรองิ พี่ออกจะชอบกินปลาวาฬมากกว่านะ 555+

โดรุ > โห...สรุปให้พี่ซะบานเลย 555+ แล้วสรุปวันนี้ได้ดูพิธีจริงรึเปล่าอ่ะ? หรือต้องไปเตรียมปิดสภาจริงๆ? =A=!!!!

พี่โอ > พี่โอก็ไม่โลลิแล้วเหมือนกันแหละ -3-

ปุ้น > เราเป็นมนุษย์พวกเดียวกันมาตลอดอยู่แล้วนะะปุ้น 555+ นั่นสิ เรียกได้ว่าเป็น Tag สำรวจตัวเองจริงๆนะ

เดียร์ > อย่างที่บอกนะจ๊ะ ดองได้แต่อย่าดองนาน 555+